​ФÆНДОН

Зæгъынц мын: «Ды нæ бæззыс Ирæн», 

Фæрсынц мæ: «Цæй, кæм ис дæ кад?» 

Чи – мысы хорздзинæдтæ бирæ, 

Æз та – нæ зæххыты бæркад. 

Фæнды мæ мæн мæ бонты таджы 

Ссарын тых, ссарын бар. 

Мæ царды уалдзыгон фæндаджы 

Мæхимæ базонын æхсар. 

Фæнды мæ рагуалдзæджы згъалын 

Зæххы цæсгомыл хор æрмæй. 

Æхсæв æнцад доны куыд калы 

Æвзист уæларвы зæрдæ – мæй. 

Стæй та мæнæуы кæрдæджы 

Æфсадын бæстæйы хуызтæй. 

Æфсиры буртæн та фæззæджы 

Сæ зыр-зыр бануазын цæстæй. 

Куы 'мбарин адæмæн сæ амынд, 

Куы уаид коммæгæс мæ уд. 

Куы ссарин æз мæ дуджы амонд, 

Куы уаин алцæмæй рæвдыд. 

Стæй ма ноджыдæр куы ссарин 

Зæрдæйы гуыдырæн дæгъæл, 

Уæд дардмæ, чи зоны, ныззарин, 

Мæ мысын не суаид дзæгъæл. 




Автор: КАМБЕРДИЕВ Мисост