РАГУАЛДЗÆГ

Мæ сыхаг зæронд лæг 
Зæронд хус бæлæстæ калы, 
Æмæ йыл сабитæ ’рбамбырд ысты. 
Дзуры сын: «Мæ хъару нал у... 
Мæхи сагъд уыдысты. 
Мæхæдæг сæ калын. 
Ногтæ сын хъуамæ ныссадзон сæ бæсты. 
Стæй уæд мæ ныгæнын сымахмæ кæсы»... 
Сабитæ, æнæмæт сабитæ, 
Зæрондыл не ’ууæндынц 
Æмæ ныййарц вæййынц хурварсмæ, 
Уасджыты хылмæ кæсынц. 
Цымæ цæуыл у сæ хъаугъа? 
Уынджы иунæг хус бынатыл. 
«Урсдæр — мæ богал, 
Бохъхъырджын — мæн». — 
Сидынц сæм тохмæ, сидынц. 
Бырынкъæй — къæрцц, 
Базырæй — дзæхст. 
Цъыфдзасты «урсдæр» смидæг, 
Алæууыд уайтагъд йæ къæхтыл... 
Тæдзынджытæ систой хæлæф: 
«Тагъддæр нæ чи андзæвид зæххыл». 




Автор: ДАУЫРАТЫ Дамир