ЧЫЗГИМÆ НЫХАС

Æз цæуын нæ тохы ‘фсадмæ,

Циу, цы у фæсмон?

Бæхæй адзырдтон мæ мадмæ:

«Цæй, æна, хæрзбон!»

Акса, хъæлдзæгæй мæм дзуры:

«Хæстамонд дæ уæд!»

Хъус-ма, чызг, дæуæй та курын:

Ма мыл-иу кæн мæт…

Йе та арæвдз кæн дæ фæндаг 

Æмæ мемæ цом.

Ацы заманты нæуæндаг

Не скæндзæн цæсгом.

Чызг, цыбыр – хæстоны бонтæ,

Цардæн нæй бæрæг.

Искуы-иу нæмыджы сонтæй

Афæлдæхы лæг.

Æмæ уæлбæхæй куы ‘ртулон

Æз, куыд тулы дур,

Тугæй риу куы ‘рбауа хъулон – 

Мæ фæтæрс, мæ хур!

МА дæ-иу фæкæнæд сурау

Туджы сау тæдзæн.

Зон, дæ уынд мæ цæфæн хурау

Царды хос уыдзæн.

Зон, мæ удæн нæй æрмынæг,

Фестдзынæн дæм рог,

Æмæ царды тæф, уырны мæ,

Риуы хиздзæн ног.




Автор: КАМБЕРДИЕВ Мисост